De cheeta jaagt overdag in kort gras, vaak halverwege de ochtend, als de leeuwen slapen. De zekerste plek is Ndutu, in de Serengeti, van december tot maart, en daarna de Masai Mara, in Kenia, van juli tot oktober. In Zuid-Afrika blijft hij zeldzaam, al laat Madikwe er soms een zien.
Waar zie je de cheeta op safari?

Amboseli National Park
Zuid-KeniaHet hele jaar te zien: vlaktes met kort gras

Hluhluwe-iMfolozi Park
KwaZulu-NatalHet hele jaar te zien: open hellingen van iMfolozi

Krugerpark
Noordoost-Zuid-AfrikaHet hele jaar te zien: open vlaktes in het midden en het zuidoosten, weinig dieren

Madikwe Game Reserve
Noordwest-Zuid-AfrikaHet hele jaar te zien: open vlaktes

Masai Mara National Reserve
Zuidwest-KeniaHoofdseizoen: van juli tot oktober: vlaktes met kort gras, overdag

Ngorongoro Conservation Area
Noord-TanzaniaHoofdseizoen: van december tot maart: vlaktes van Ndutu, met de migratie van december tot maart

Ol Pejeta Conservancy
Noord-KeniaHet hele jaar te zien: open vlaktes

Pilanesberg National Park
Noordwest-Zuid-AfrikaHet hele jaar te zien: open vlaktes in het midden

Ruaha National Park
Zuid-TanzaniaHet hele jaar te zien: open vlaktes

Sabi Sand Game Reserve
Noordoost-Zuid-AfrikaHet hele jaar te zien: zeldzaam, open terrein

Samburu National Reserve
Noord-KeniaHet hele jaar te zien: open vlaktes

Serengeti National Park
Noord-TanzaniaHet hele jaar te zien: open vlaktes, overdag

Tarangire National Park
Noord-TanzaniaHet hele jaar te zien: open vlaktes in het oosten

Tsavo East National Park
Zuid-KeniaHet hele jaar te zien: kale vlaktes in het zuiden
Hoe herken je een cheeta?
De cheeta is de katachtige die je met het luipaard verwart, en drie details houden ze uit elkaar. Zijn vlekken zijn vol, zwart en rond, waar het luipaard rozetten heeft. Twee zwarte strepen, de tranen, lopen van de ooghoek naar de snuit. Zijn silhouet is slank en hoogpotig, met een kleine ronde kop, een diepe borst en een lange staart, en hij weegt 21 tot 72 kg, half zoveel als een luipaard. Zijn klauwen blijven uitgestoken, zoals bij een hond, om bij het rennen grip op de grond te houden. De jongen hebben grijze manen op hun rug, die rond hun 2e jaar verdwijnen.
Cheeta in beeld
Hoe leeft de cheeta?
De cheeta jaagt op klaarlichte dag, vooral 's ochtends en aan het eind van de middag, op de open vlakten waar zijn snelheid de doorslag geeft. Een paar seconden lang haalt hij meer dan 100 km/u, maar een echte jacht gaat rond 50 km/u. De versnelling telt meer dan de topsnelheid. De vrouwtjes leven alleen met hun jongen, de mannetjes in coalities van broers die samen een territorium houden. Zeven op de tien jongen sterven voordat ze volwassen zijn, gedood door leeuwen en hyena's, die hem ook zijn prooien afpakken. In de Serengeti volgt hij de thomsongazellen en de Grote Trek.
Waar en wanneer zie je cheeta's op safari?
In Tanzania is de Serengeti het park van de cheeta. Hij verkiest de kale vlakten in het zuiden en het oosten boven de beboste savannes. Van december tot maart trekken de geboorten van de gnoes hem naar Ndutu, buiten de Ngorongorokrater. In Tarangire leeft hij op de vlakten in het oosten, en in Ruaha in de open gebieden bij de rivieren.
In Kenia laat de Masai Mara hem vooral van juli tot oktober zien, midden op de dag, in het korte gras. In Amboseli en Tsavo East kom je hem soms tegen op de kale vlakten. Halverwege de ochtend is een goed moment, omdat hij jaagt als de andere roofdieren slapen.
In Zuid-Afrika blijft een ontmoeting zeldzaam, in het Krugerpark net als in Sabi Sand. Madikwe laat hem soms zien op zijn open vlakten. De cheeta verdraagt 4x4's goed, en je kunt hem op afstand volgen als hij loopt. Tijdens de jacht blijf je stilstaan om de sprint niet te verstoren. Je beste kansen heb je in Ndutu van december tot maart, en in de Masai Mara van juli tot oktober.
Is de cheeta bedreigd?
De cheeta staat als kwetsbaar op de rode lijst van de IUCN. Er waren er ongeveer 100.000 in 1900 en 7.100 in 2019, en van de Aziatische ondersoort is nog maar een handvol dieren over, in Iran. Het verlies van de grote vlakten, conflicten met veehouders en de smokkel van jongen naar de Golfstaten verklaren de achteruitgang. De cheeta heeft enorme ruimtes nodig, en Tanzania biedt die nog, met de Serengeti en Ruaha. De sterfte onder de jongen, door leeuwen en hyena's, is natuurlijk, maar ze maakt kleine, geïsoleerde populaties kwetsbaar.
Onze tip
Zoek hem halverwege de ochtend, als de leeuwen al slapen en hij nog jaagt, zittend op een termietenheuvel terwijl hij de gazellen afspeurt. In de Serengeti zijn de vlakten van Ndutu van december tot maart de juiste plek, en in Ngorongoro eerder de vlakten rond de krater dan de krater zelf.


